Turkish (Turkiye)EspañolRussian (CIS)English (United Kingdom)

 

İÇİMDEKİ (BEN)’E MEKTUP

Dostlarım;

Bugün sizlerle tüm Vücudunuz ve Hücreleriniz konuşacak.

Konuşan: (Bu mesajı okuyan herkesin, Kendi Vücudu ve Hücreleridir).

Can Dostum,

Annenin Dünya Tarlasına Ekildiğin günden beri sana en yakın ve Tek Dostun olduğumu söylersem acaba bana inanır mısın? Biliyorsun ki, Dünyada ilk Nefesi Birlikte aldık. Ve Dünya’yı Birlikte Tanıdık.

Bugüne kadar SEN ve BEN en yakın iki Dost ve bir Bütün olarak her şeyi Beraber Paylaştık, Çocukluğumuzu Birlikte yaşadık.

Oyun oynarken yere Düştüğüm zaman çektiğim acıları Sen de Benim ile Birlikte Hissettin, Benimle Ağladın ve Paylaştın. Çünkü o zaman bir Bütündük ve o zaman Sen henüz Beni Terk etmemiştin.

Delikanlı olunca Gönlün Aşka ve Dünya’ya kaydı. Dünya’yı çocuk Gözlerinin Dışında sanki ilk defa Görüyordun. Sana her şey Cazip geldi ve her şeye bir Heves duymaya başladın.

İlk içtiğin sigara Ciğer Hücrelerimden o an üç tanesini öldürdü, acaba bunu Biliyor musun? İçtiğin ilk içki, Beyin Hücrelerimden önce Düşünce Hücrelerimi felç etti ve zamanla da Yeteneğini ve Gücünü azalttı.

Büyük bir iştahla ve zevk alarak yediğin yemeklerin çoğu Benim Hücrelerimi yağlandırıp Beslerken, Damarlarımızda akan Kanın imdat çığlıklarını hiçbir zaman duymadın.

Çünkü artık Sen bir Dünya Sarhoşu olmuştun. Ve SEN’i taşıyan BEN’i, yani Vücudunu ve tüm Organlarını artık unutmuştun. Sen, Bu Dünya’ya zevk almak için Gelmedin, bir Görev için Geldin. İlk Görevin kazandığın Deneyimlerle Ruhunu Yüceltmektir.

Unutma ki, Ben yok olursam, Sen de Görevini yapamadan Geldiğin yere Dönersin. Benim Görevim SEN’i, Görevini tamamlayıncaya kadar Sırtımda taşımaktır.

Zaman zaman Çılgın Gidişatını önlemek ve Kendimi Sana Hatırlatmak nedeni ile Istırabını çektiğim uzuvlarımın Çığlıklarını istemeyerek de olsa Sana Duyurdum.

Dünyan Senin için o kadar vazgeçilmez bir Tutku olmuştu ki, Ölüm korkusuna kapıldın, Dünyandan ayrılmak istemiyordun, Doktora gittin, ilaçlar aldın, birçok Değişik çareler Denedin ve sonunda iyileştin.

Çok doğal olarak doktora gideceksin, ilaçlarını alacaksın, onlar Senin yaşam takviyelerindir. Ancak seni iyi edenin Benim Moral Haplarım olduğunu da asla anlayamayacaksın.

İyileşince Çektiklerini unutup, Yine eski Heveslerine daldın. BEN’i Zevklerin, Hırsların ve Bilinçsiz Üzüntülerin ile Bozuk para gibi Harcadığın için Sana kızmıyorum, Seni affediyorum.

Ancak, bugüne kadar BEN, içimdeki SEN’i şikayet etmeden Sevgi ile Taşıdım. Ama artık çok yorgunum. Ve bundan sonra içimdeki SEN, BEN’i Taşımaya mecbursun. Sana yük olduğum için Beni affet, böyle olsun istemezdim.

Artık Seni Sigaranın Dumanları ile, Kadehteki İçkilerin ile ve Dünya’daki Tutkularınla baş başa bırakıyorum. Yarınlarda Seni tekrar Taşınmaya Değer Birisi Görünceye kadar.

BÜLENT ÇORAK