Turkish (Turkiye)EspañolRussian (CIS)English (United Kingdom)

13-03-2003

SEVGİ, VİCDAN, MERHAMET

(Açıklama)

Dostlarım;

Bu yazımda Hepinizin Bildiği Sevgi - Vicdan ve Merhamet mevzuunu biraz daha açarak, Sizlerle paylaşmak istiyorum.

Biliyoruz ki İnsan, yaşayarak kazandığı Bilinç ve bu yolda aldığı İbretler ile Evrimini tamamlar. Evrim, Vicdan Kapısını açan Tek Anahtardır.

Bir İnsan Evrimleştikçe Vicdanı da Suptilleşir, yani incelir. O zaman, yürürken bir Çimeni çiğnemek ve bir Çiçeği Koparmak bile onun Vicdanını sızlatır.

Merhamet kavramı ancak Suptil Vicdanlarda bulunur. Sevmek ile Merhameti asla birbiri ile Karıştırmayın. Her Seven İnsanda, merhamet Duygusu da var demek değildir.

Evrimleşerek henüz Suptilliğe ulaşamamış Vicdanlarda merhamet Duygusu yoktur, ama Sevgi Duygusu Vardır.

Anne, Hayvan ve Doğa Sevgisinin Dışında kalan Bütün Sevgilerde, Evrimlere göre Bencillik ve Menfaat vardır. Sevginin en Suptil ve İlk Basamağı, bir İnsana yardım Eli uzatmaktır.

Ancak yapılan bu yardımda bile, her zaman Şuuraltı Devrededir. Burada Siz farkında olmasanız da, Özünüzün Tatmini ve dolayısı ile ALLAH’tan prim alma Duygusu ön plandadır. Yani yine Menfaat Vardır.

Aslında, bir İnsana Hediye Vermek bile, Kendinizi Tatmin içindir. Bu karşı tarafın Sevgisini istismardan başka bir şey değildir. Hakiki Sevgi, Suptil Vicdandan sonra gelir. Ondan önce olan Sevgi, Benlik ve Menfaat Sevgisidir.

Suptil Vicdan nedir? Önce Bunu açıklayalım; Burada asla bir Beklenti ve Ego yoktur. Bu Vicdanlar, Sızlayan Vicdanlardır. Oradan, sadece merhamet Çığlıkları duyulur. Burada Sevgi, ikinci plandadır. Çünkü, her Sevgide bir tatmin duygusu vardır.

İşte İnsanları birbirinden ayıran Tek Faktör, bu ince Duygulardır. Merhameti olmayanlarda, yani Vicdanı Suptilleşmemişlerde, Bencillik Duygusu Hâkimdir.

Bu Duygu daima Acımasızlık Frekansına Bağlanır ve Vicdanlar Nasırlaştıkça da bu Duygular Katlanarak Çoğalır. Tüm Toplumlarda görülen olumsuzluklar bundan kaynaklanmaktadır.

Evrim Yasaları ve Kutsal Kitaplar, bu neden ile Devreye alınmıştır. Evrimin ilk Yasası, İnsanı Sevmektir. Bu yol ise Hayvanı Sevmekten geçer.

Bir Hayvanı Özünden Sevmeyen, asla Hakiki İnsan sayılmaz ve o Varlık aslında Özünden İnsanı da sevemez. Bu neden ile “Hakiki İnsan, Hayvanı Sevendir” denilmiştir.

İşte Bizler bu yüzden Buradayız ve Hayvanları Sevmeyen İnsanlığa önce Hayvanları Sevmesini, sonra da Sahip çıkmasını öğretiyoruz. Ancak, Bu Sınırdan sonra İnsan, İnsan ile Evrimini Tamamlayarak yol alır ve Kişilik sorunlarını halleder.

Bu Son Çağ’da Herkesin Kaderi Kendi eline verilmiştir. Artık Tüm İnsanlığın suptil bir Vicdana ulaşması en büyük Temennimdir.

BÜLENT ÇORAK